wirtualne impresje

Blog to taki miniaturowy teatr, w którym co jakiś czas odsłaniam kurtynę by zagrać. Samo poznawanie konstrukcji sceny nie jest dla mnie zajęciem zajmującym, nigdy nie ukrywałem, że sprawy związane z technicznymi aspektami pisania w sieci, były dla mnie nieprzyjemne. I to nie tylko końcówka roku, choć wpływu tego momentu nie można nie docenić, skłania mnie do pewnych wniosków czy rewizji poglądów.
Końcówka roku pozwoliła mi przypomnieć sobie, o moim starym, pierwszym w życiu blogu, który założyłem. Wcześniej pisałem wprawdzie na blogu Szarma, który ten blog był niedawno zlikwidował, więc nawet nie mam jak podać linka. Dostałem fakturę proforma za przestrzeń dyskową od SuperHost.pl s.c., ale nie widzę sensu w płaceniu tego rachunku. Nie sądzę by komuś ta strona była potrzebna, sam tam wcale nie zaglądam, a stare notki- umieszczane tam- przeniosłem tu. Było to możliwe za pomocą prostych opcji “Eksportuj” i “Importuj”, które oferuje WordPress, więc nie powinno nic zaginąć. Być może umknęła część plików, które w razie reklamacji oraz mych możliwości, uzupełnię.
Pewnie istnieją jakieś korzyści z posiadania własnej strony, poza określonym serwisem blogowym, ale ja takowych nie dostrzegam. Dla mnie był to jedynie kłopot z pisaniem tekstów w HTML, z tysiącami komentarzy reklamujących viagrę, wirtualne kasyna czy strony pornograficzne. Wprawdzie opłata za taką stronę to grosze (120 złotych za rok), ale po co mam płacić za coś, czego nie używam?
Uczestnictwo w serwisie daje też możliwość udziału w społeczności i jak kiedyś pisałem, wahałem się pomiędzy dwoma serwisami: Bloxem i WordPressem. Wprawdzie kapitalny procent mojego wirtualnego życia związany jest z Agorą S.A., bo tamtejsze blogi najczęściej odwiedzam, tam komentuję, biorę też spory udział w dyskusji w lokalnym Forum. Prowadzę też tam mój drugi blog, co jest niejako wyrazem dywersyfikacji portfela blogowego. Gdy mi zamkną tam, gdy tam mnie pokrzywdzą, zawsze mogę się pożalić tu.

Tak było w sytuacji, kiedy zamknięto mi forum, może i mogłem tę sytuację opisać na blogu w Blox, ale przy kilkudziesięciu jego odsłonach dziennie, moja skarga brzmiałaby raczej cicho, jak szept. No i nie mam pewności, czy mój blog w Blox nie byłby narażony na szykany, a może i nawet na kasację.
Kiedy próbowałem wyjaśnić sprawę ingerencji w moje forum. Moje forum, bo tak mnie zapewniano, tak też Agora się reklamuje: załóż swoje prywatne forum, blog, wyraź się. Z tą prywatnością do końca tak nie jest, bo administratorzy Agory mają wgląd nawet w prywatne fora, które są ukryte. To samo tyczy blogów. Zatem można zapomnieć o dyskretnym flircie w blogu zabezpieczonym hasłem czy omawianiu strategii typu: jak wykiwać ZUS czy urząd skarbowy na tajnym forum w Agorze. Nie wolno też tego robić w żadnym razie na zahasłowanym blogu w Blox. Kolorowo z dyskrecją tam nie jest. Agora bierze swój haracz za to, że blogi promuje, urządza katalogi, pomaga zorganizować społeczność. Haracz w postaci kontroli treści w ich przecież serwerze.
Tu w WordPress czuję się swobodnie, być może to ułuda, ale nie słyszałem o ingerencji w czyjś blog umieszczony w tym serwisie. Nie spotkałem się tu ze skutkami działań jakiejś administracji.
Mogę sobie tu napisać, że ZUS, KRUS to złodzieje, a rząd okrada mnie, kiedy płacę im abonament RTV. Nawet nie oglądam telewizji wcale! A płacę.
Muszę się liczyć z faktem, że ktoś jednak mnie znajdzie, mnie, kogoś ukrytego za pseudonimem i wsadzi do pudła za oszczerstwa.

Fakt zamknięcia- ukrycia mojego forum przez administrację Agory S.A. skłania mnie do przeniesienia ciężaru i esencji myśli tu, na WordPress. Mam nadzieję, że też po części i dyskusji. Nie powiem, że Agora jest zła, bo i owszem, kusi swym bogatym, dobrze zorganizowanym i bardzo barwnym serwisem. Ma też- w moim pojęciu- najwyższą krajową średnią blogową. Nie ma tam znanych ludzi mediów czy polityki, ale przeciętny blog jest tam dobry. Przykładowo taki Onet czy Bloog (serwis Wirtualnej Polski) posiada w swym asortymencie tuzów mediów, jednak w ogólnej średniej, gdyby wyważyć wszystkie blogi, prezentują się te, wspomniane przeze mnie serwisy, gorzej od Agory.
Być może widzę to subiektywnie, ale Blox ma nieskomplikowaną nawigację dla blogera. WordPress zaś to taka “łacina blogowa”. Kiedy nauczysz się obsługiwać jego mechanizm, każdy inny blog wyda ci się łatwy w obsłudze. Tak jak znając język Horacego i Augusta, możesz w łatwy sposób opanować wiele innych języków.
Wiem, że Blox to niby odrębny serwis niż Forum, ale nikt mnie nie przekona, że etatowi pracownicy Agory nie siedzą obok siebie w pokojach, nie znają się, a może nawet chodzą po pracy razem na piwo. Więc jeżeli podpadłem komuś z moim forum, to sroga pomsta może mnie dotknąć na blogu. Zresztą doświadczyłem tego, kiedy próbowałem ową sprawę ingerencji w forum “Zawróceni w Czacie” wyjaśnić na forum “O forum”. Wszystkie listy, w których próbowałem dyskutować na ów temat, zostały w przeciągu kilku minut skasowane.
Ingerencja w moje- moje jak mnie zapewniano- forum, skłania mnie do ostrożności i stosowania taktyki ograniczonego zaufania wobec Agory S.A.
Nie może mi to nie przywieść na myśl dowcipu o partyzancie z czasów II wojny światowej, który opisywał zmagania z Niemcami w lesie, dzień po dniu. W ostatnim dniu pisze, że leśniczy przyszedł i wyrzucił z lasu i Niemców, i partyzantów. Najgorsze w tym jest to, że w moim wypadku, skargę do leśniczego złożył jeden z tych, którzy mienili się być bojownikami przeciw czatowo- formowemu faszyzmowi. Ot, konfident.
Może i nie miałbym żalu o to forum, ale zabito pewną, może dla innych niezrozumiałą, a piękną ideę, co zresztą, z perspektywy i z nostalgią, przywołuje dziś Defendo.
Bo właśnie taki jest efekt cenzury, ona premiuje i gloryfikuje tych, którzy dla społeczności nic nie zrobili. Pojawili się raz, może dwa na forum, popsioczyli, wrzucili kilka prowokujących, niezgodnych z netykietą, regulaminem i zaleceniami zjazdu PZPR inwektyw, a potem donieśli władzom i przedstawili obraz forum w najgorszym świetle. Oczywiście Siwa nie ma sobie nic do zarzucenia, bowiem postąpiła zgodnie z procedurami. Nikt też z formalnego punktu widzenia nic zarzucić jej nie może.
Tyle, że to takie działanie: zamykam bibliotekę, bo znalazłam w niej zakazany egzemplarz Mein Kampf. Nie bacząc na fakt, że do każdej biblioteki można podrzucić coś, co z prawem czy obyczajem jest niezgodne. Podrzucić może sam donosiciel, a potem, pod hasłem walki z faszyzmem, donieść o fakcie złamania prawa. I wcale nieważne jest to, że bibliotekarz tworzył, budował z pasją, że go sama żandarmeria formowa wyróżniała gwiazdką, że forum wiodło w rankingach, że budowało społeczności.

Dlatego apeluję do Was: Siwa, Mali.so, Olsie, nie idźcie tą drogą! Drogą, którą ja dobrze znam. Drogą Super Userów z O2.pl, drogą Mada z Czaterii. Otwórzcie się na krytykę i słuchajcie rytmu i głosu tych, którzy tworzą forum, a nie tych, którzy szukają destrukcji. Bo to jest w Waszym interesie, by tacy wierni klienci jak ja, czuli się tam komfortowo. Musicie wspierać i chronić tych, którzy budują, bo w innym razie będziecie administrować zgliszczami i zalęknioną, poprawną politycznie i liżącą Was po tyłkach albo fiutach, społecznością.

proces7